ریزش موی ارثی چیست؟ علت، علائم، تشخیص و روش‌های درمان

ریزش موی ارثی یکی از شایع‌ترین انواع ریزش مو در زنان و مردان است که به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و حساسیت فولیکول‌های مو به هورمون‌های آندروژنی ایجاد می‌شود. این نوع ریزش مو که با نام پزشکی آلوپسی آندروژنتیک (Androgenetic Alopecia) شناخته می‌شود، معمولاً به‌صورت تدریجی پیشرفت می‌کند و الگوی مشخصی دارد. در مردان، عقب رفتن خط رویش مو، کم‌پشت شدن قسمت جلوی سر و ناحیه تاج سر از نشانه‌های رایج آن است؛ در زنان نیز معمولاً کاهش تراکم مو در قسمت بالای سر و بازتر شدن فرق سر دیده می‌شود. در این مقاله از ایران هِیرکِر بررسی می‌کنیم ریزش موی ارثی چیست، چرا اتفاق می‌افتد، چه علائمی دارد، نقش ژنتیک و هورمون‌ها در آن چیست، چگونه تشخیص داده می‌شود و چه روش‌هایی برای کنترل یا درمان آن وجود دارد.

اگر می‌خواهید درباره انواع مختلف ریزش مو، علت‌های احتمالی و روش‌های درمانی بیشتر بدانید، پیشنهاد می‌کنیم مقاله جامع راهنمای جامع درمان و پیشگیری از ریزش مو؛ علت‌ها، روش‌های درمان و نکات مراقبتی را نیز مطالعه کنید.

ریزش موی ارثی چیست؟

ریزش موی ارثی نوعی ریزش مو است که زمینه ژنتیکی دارد و معمولاً به دلیل حساسیت ژنتیکی فولیکول‌های مو به اثرات هورمون‌های آندروژنی ایجاد می‌شود.

نام پزشکی این وضعیت آلوپسی آندروژنتیک یا Androgenetic Alopecia است. این نوع ریزش مو می‌تواند هم مردان و هم زنان را تحت تأثیر قرار دهد، اما الگوی بروز آن در دو جنس متفاوت است.

برخلاف برخی انواع ریزش مو که ممکن است به‌طور ناگهانی شروع شوند، ریزش موی ارثی معمولاً به‌تدریج پیشرفت می‌کند. در این حالت، فولیکول‌های حساس به هورمون‌های آندروژنی به مرور کوچک‌تر می‌شوند و تارهای مو نیز به‌تدریج نازک‌تر و کوتاه‌تر می‌شوند.

در صورت عدم درمان، این فرآیند ممکن است به کاهش قابل توجه تراکم مو در نواحی مشخصی از پوست سر منجر شود.

آیا ریزش موی ارثی فقط از طرف خانواده پدری به ارث می‌رسد؟

یکی از باورهای رایج درباره طاسی این است که ژن ریزش مو فقط از طرف مادر به فرزند منتقل می‌شود. اما واقعیت پیچیده‌تر از این است.

ریزش موی ارثی یک ویژگی چندژنی است و عوامل ژنتیکی مختلفی می‌توانند در احتمال بروز، سن شروع و شدت آن نقش داشته باشند. بنابراین نمی‌توان گفت که ریزش موی ارثی فقط از طرف مادر یا فقط از طرف پدر به ارث می‌رسد.

سابقه خانوادگی در هر دو سمت خانواده می‌تواند در ارزیابی احتمال ابتلا به این نوع ریزش مو اهمیت داشته باشد.

همچنین داشتن سابقه طاسی در خانواده به این معنا نیست که فرد حتماً به همان میزان دچار ریزش مو خواهد شد؛ زیرا شدت و زمان شروع این وضعیت در افراد مختلف متفاوت است.

چرا ریزش موی ارثی اتفاق می‌افتد؟

ریزش موی ارثی نتیجه تعامل میان عوامل ژنتیکی و هورمونی است.

در افراد مستعد، برخی فولیکول‌های مو نسبت به اثر آندروژن‌ها حساس‌تر هستند. یکی از هورمون‌هایی که در این فرآیند نقش دارد، دی‌هیدروتستوسترون یا DHT است.

در فولیکول‌های حساس، اثر آندروژن‌ها می‌تواند چرخه طبیعی رشد مو را تغییر دهد و به مرور باعث کوچک شدن فولیکول یا مینیاتوری شدن فولیکول مو شود.

در نتیجه، تارهای مو به مرور نازک‌تر، کوتاه‌تر و کم‌پشت‌تر می‌شوند و در مراحل پیشرفته ممکن است رشد مو در برخی نواحی بسیار کاهش پیدا کند.

DHT چه نقشی در ریزش موی ارثی دارد؟

DHT یا دی‌هیدروتستوسترون یکی از هورمون‌های آندروژنی بدن است که از تبدیل تستوسترون توسط آنزیم 5-آلفا ردوکتاز ایجاد می‌شود.

در افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد آلوپسی آندروژنتیک هستند، برخی فولیکول‌های مو نسبت به اثر DHT حساسیت بیشتری دارند.

این حساسیت می‌تواند باعث شود چرخه رشد مو کوتاه‌تر شود و فولیکول‌ها به مرور کوچک‌تر شوند. در نتیجه، موهایی که از این فولیکول‌ها رشد می‌کنند ممکن است نازک‌تر و کوتاه‌تر باشند.

به همین دلیل، نقش DHT یکی از موضوعات مهم در بررسی علمی و درمان پزشکی ریزش موی ارثی محسوب می‌شود.

علائم ریزش موی ارثی در مردان چیست؟

ریزش موی ارثی در مردان معمولاً الگوی مشخصی دارد و به‌تدریج ایجاد می‌شود.

یکی از نخستین نشانه‌ها می‌تواند عقب رفتن خط رویش مو در قسمت شقیقه‌ها باشد. در برخی افراد نیز کم‌پشت شدن مو در ناحیه تاج سر زودتر قابل مشاهده است.

با پیشرفت وضعیت، ممکن است نواحی کم‌پشت به‌تدریج گسترده‌تر شوند.

نشانه‌های رایج ریزش موی ارثی در مردان

• عقب رفتن تدریجی خط رویش مو
• کم‌پشت شدن مو در ناحیه شقیقه‌ها
• نازک شدن موهای قسمت تاج سر
• کاهش تدریجی تراکم مو در قسمت بالای سر
• نازک‌تر شدن تارهای مو در نواحی درگیر
• گسترش تدریجی نواحی کم‌پشت

شدت و سرعت پیشرفت ریزش موی ارثی در مردان متفاوت است و ممکن است از فردی به فرد دیگر تفاوت قابل توجهی داشته باشد.

علائم ریزش موی ارثی در زنان چیست؟

الگوی ریزش موی ارثی در زنان معمولاً با الگوی رایج مردان متفاوت است.

در بسیاری از زنان، کاهش تراکم مو بیشتر در قسمت بالایی و مرکزی پوست سر دیده می‌شود و ممکن است فرق سر به‌تدریج پهن‌تر به نظر برسد.

برخلاف الگوی معمول ریزش موی مردانه، خط رویش جلوی مو در بسیاری از زنان حفظ می‌شود.

نشانه‌های رایج ریزش موی ارثی در زنان

• کم شدن تدریجی تراکم مو در بالای سر
• پهن‌تر شدن فرق سر
• نازک شدن تارهای مو
• کاهش حجم کلی مو
• قابل مشاهده‌تر شدن پوست سر در قسمت مرکزی

البته هر نوع کم‌پشتی مو در زنان لزوماً به معنای ریزش موی ارثی نیست و عوامل دیگری مانند مشکلات تیروئید، کمبود آهن، تغییرات هورمونی، استرس و برخی بیماری‌ها نیز می‌توانند باعث ریزش مو شوند.

ریزش موی ارثی از چه سنی شروع می‌شود؟

ریزش موی ارثی می‌تواند در سنین مختلف شروع شود و زمان آغاز آن به عوامل ژنتیکی و فردی بستگی دارد.

در برخی افراد، نخستین نشانه‌ها ممکن است از اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی دیده شوند، در حالی که برخی دیگر تا سال‌ها بعد تغییر قابل توجهی در تراکم مو مشاهده نمی‌کنند.

شروع زودتر ریزش مو لزوماً به معنای پیشرفت سریع‌تر در همه افراد نیست، اما تشخیص زودهنگام اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در مراحل ابتدایی، فولیکول‌های مو هنوز ممکن است ظرفیت بیشتری برای حفظ یا بهبود رشد داشته باشند.

آیا ریزش موی ارثی با افزایش سن بیشتر می‌شود؟

ریزش موی ارثی معمولاً یک فرآیند تدریجی است و ممکن است با افزایش سن بیشتر قابل مشاهده شود.

در این وضعیت، فولیکول‌های حساس به مرور کوچک‌تر می‌شوند و تارهای مو نیز نازک‌تر می‌شوند.

سرعت پیشرفت این فرآیند در افراد مختلف یکسان نیست. برخی افراد ممکن است سال‌ها با ریزش موی خفیف و پایدار مواجه باشند، در حالی که در برخی دیگر کاهش تراکم مو سریع‌تر پیشرفت می‌کند.

تفاوت ریزش موی ارثی با ریزش موی معمولی چیست؟

همه انواع ریزش مو یکسان نیستند. ریزش موی ارثی معمولاً الگوی مشخص و تدریجی دارد، در حالی که برخی انواع ریزش مو ممکن است به‌صورت ناگهانی یا منتشر در تمام پوست سر ظاهر شوند.

برای مثال، ریزش موی ناشی از استرس شدید یا برخی بیماری‌ها ممکن است باعث افزایش ناگهانی ریزش مو شود و الگوی مشخصی مانند عقب رفتن خط رویش یا کم‌پشتی تاج سر نداشته باشد.

به همین دلیل، تشخیص علت دقیق ریزش مو اهمیت زیادی دارد. ممکن است فردی هم‌زمان به ریزش موی ارثی و یک نوع ریزش موی دیگر مبتلا باشد.

آیا ریزش موی ارثی همان طاسی است؟

ریزش موی ارثی می‌تواند در صورت پیشرفت باعث طاسی یا کاهش شدید تراکم مو شود، اما همه افرادی که دچار آلوپسی آندروژنتیک هستند الزاماً به طاسی کامل نمی‌رسند.

شدت ریزش مو به عوامل مختلفی مانند ژنتیک، سن شروع، الگوی ریزش و پاسخ فرد به درمان بستگی دارد.

تشخیص و شروع درمان در مراحل اولیه می‌تواند به حفظ موهای موجود کمک کند و در برخی افراد باعث بهبود رشد مو شود.

چگونه ریزش موی ارثی تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص ریزش موی ارثی معمولاً بر اساس بررسی الگوی ریزش مو، سابقه خانوادگی و معاینه پوست سر انجام می‌شود.

پزشک ممکن است درباره زمان شروع ریزش مو، سرعت پیشرفت آن و سابقه خانوادگی سؤال کند.

در برخی موارد، بررسی دقیق پوست سر با ابزارهای بزرگ‌نمایی یا درموسکوپی نیز می‌تواند به تشخیص کمک کند.

اگر الگوی ریزش مو غیرمعمول باشد یا پزشک به وجود علت دیگری شک کند، ممکن است آزمایش‌های تکمیلی مانند بررسی آهن، تیروئید یا سایر عوامل مرتبط نیز درخواست شود.

آیا آزمایش ژنتیک برای تشخیص ریزش موی ارثی لازم است؟

در بیشتر موارد، تشخیص آلوپسی آندروژنتیک بر اساس شرح حال و معاینه بالینی انجام می‌شود و آزمایش ژنتیک به‌طور معمول برای تشخیص روزمره ضروری نیست.

اگرچه عوامل ژنتیکی نقش مهمی در این نوع ریزش مو دارند، اما ریزش موی ارثی یک ویژگی پیچیده و چندژنی است و آزمایش‌های ژنتیکی موجود نمی‌توانند به‌طور قابل اعتماد زمان دقیق شروع یا شدت ریزش مو را برای هر فرد پیش‌بینی کنند.

آیا ریزش موی ارثی قابل درمان است؟

ریزش موی ارثی معمولاً یک وضعیت مزمن و پیشرونده است، اما روش‌های درمانی مختلفی می‌توانند به کاهش سرعت ریزش مو و حفظ موهای موجود کمک کنند.

برخی افراد نیز با درمان مناسب ممکن است تا حدی افزایش رشد مو را تجربه کنند.

نکته مهم این است که درمان ریزش موی ارثی معمولاً نیازمند استمرار است و نتیجه آن برای همه افراد یکسان نیست.

همچنین هرچه تشخیص و درمان زودتر انجام شود، احتمال حفظ فولیکول‌های درگیر بیشتر است.

ماینوکسیدیل برای ریزش موی ارثی

ماینوکسیدیل یکی از شناخته‌شده‌ترین درمان‌های موضعی برای ریزش موی ارثی است و در برخی کشورها برای درمان الگوی ریزش موی مردانه و زنانه استفاده می‌شود.

این دارو می‌تواند به کاهش ریزش مو و تحریک رشد مو در برخی افراد کمک کند، اما میزان پاسخ به درمان در افراد مختلف متفاوت است.

نتیجه‌گیری از درمان نیز معمولاً زمان‌بر است و استفاده منظم طبق دستور پزشک یا دستورالعمل محصول اهمیت دارد.

در صورت قطع درمان، اثرات به‌دست‌آمده ممکن است به مرور از بین برود و روند ریزش مو دوباره ادامه پیدا کند.

استفاده از ماینوکسیدیل باید با توجه به شرایط فردی و نوع محصول انجام شود و در صورت بروز عوارض یا داشتن بیماری‌های زمینه‌ای، بهتر است با پزشک مشورت شود.

فیناستراید برای ریزش موی ارثی

فیناستراید یکی دیگر از داروهایی است که برای درمان الگوی ریزش موی مردانه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این دارو با مهار آنزیم 5-آلفا ردوکتاز می‌تواند تبدیل تستوسترون به DHT را کاهش دهد و در برخی مردان به کاهش روند ریزش مو کمک کند.

فیناستراید یک داروی تجویزی است و مصرف آن باید تحت نظر پزشک انجام شود.

این دارو برای همه افراد مناسب نیست و می‌تواند عوارض جانبی داشته باشد. به همین دلیل، تصمیم‌گیری درباره مصرف آن باید پس از بررسی شرایط فردی و پزشکی انجام شود.

آیا زنان می‌توانند فیناستراید مصرف کنند؟

استفاده از داروهای ضدآندروژن مانند فیناستراید در زنان شرایط پیچیده‌تری دارد و به وضعیت فرد، سن، احتمال بارداری و علت ریزش مو بستگی دارد.

فیناستراید برای زنان باردار یا زنانی که ممکن است باردار شوند نگرانی‌های مهمی دارد و نباید بدون نظر پزشک مصرف شود.

به همین دلیل، زنان مبتلا به کم‌پشتی مو باید پیش از مصرف هر داروی هورمونی یا ضدآندروژن تحت ارزیابی پزشکی قرار بگیرند.

آیا کاشت مو برای ریزش موی ارثی مناسب است؟

کاشت مو یکی از گزینه‌هایی است که ممکن است برای برخی افراد مبتلا به ریزش موی ارثی مناسب باشد.

در این روش، فولیکول‌های مو از نواحی دارای تراکم مناسب به مناطق کم‌پشت یا طاس منتقل می‌شوند.

با این حال، کاشت مو برای همه افراد مناسب نیست و به عواملی مانند میزان ریزش، تراکم بانک مو، سن، وضعیت کلی مو و انتظارات فرد بستگی دارد.

همچنین ممکن است حتی پس از کاشت مو، ریزش موی ارثی در سایر قسمت‌های پوست سر ادامه پیدا کند. به همین دلیل، برنامه درمانی باید با نظر پزشک متخصص طراحی شود.

آیا لیزر کم‌توان برای ریزش موی ارثی مؤثر است؟

درمان با لیزر کم‌توان یا Low-Level Laser Therapy یکی از روش‌هایی است که برای برخی افراد مبتلا به ریزش موی الگوی ارثی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که این روش می‌تواند در بعضی افراد به بهبود رشد مو کمک کند، اما میزان اثربخشی آن برای همه افراد یکسان نیست.

همچنین این روش معمولاً به جلسات و استفاده مداوم نیاز دارد و نباید انتظار داشت که در همه افراد نتیجه یکسانی ایجاد کند.

آیا PRP برای ریزش موی ارثی مناسب است؟

تزریق پلاسمای غنی از پلاکت یا PRP نیز به‌عنوان یکی از روش‌های مورد استفاده برای درمان برخی انواع ریزش مو مطرح شده است.

در این روش، پلاکت‌های موجود در خون فرد پس از آماده‌سازی به پوست سر تزریق می‌شوند.

برخی مطالعات نتایج امیدوارکننده‌ای برای PRP در ریزش موی الگوی ارثی گزارش کرده‌اند، اما پاسخ افراد متفاوت است و پروتکل‌های درمانی نیز یکسان نیستند.

بنابراین بهتر است PRP به‌عنوان یک گزینه درمانی احتمالی و پس از تشخیص دقیق علت ریزش مو توسط پزشک بررسی شود.

آیا شامپو می‌تواند ریزش موی ارثی را درمان کند؟

شامپو به‌تنهایی نمی‌تواند زمینه ژنتیکی ریزش موی ارثی را از بین ببرد یا فولیکول‌هایی را که به دلیل آلوپسی آندروژنتیک کوچک شده‌اند، به‌طور قطعی درمان کند.

با این حال، انتخاب شامپوی مناسب می‌تواند به حفظ سلامت پوست سر و ساقه مو کمک کند و ظاهر مو را بهتر نشان دهد.

اگر ریزش موی شما ناشی از آلوپسی آندروژنتیک باشد، بهتر است شامپو را به‌عنوان بخشی از مراقبت از مو در نظر بگیرید، نه درمان اصلی بیماری.

اگر به دنبال انتخاب شامپوی مناسب برای آقایان مبتلا به ریزش مو هستید، می‌توانید مقاله بهترین شامپو برای ریزش مو آقایان؛ راهنمای انتخاب شامپو برای تقویت و سلامت مو را نیز مطالعه کنید.

آیا مکمل‌ها می‌توانند ریزش موی ارثی را متوقف کنند؟

مکمل‌های غذایی نمی‌توانند زمینه ژنتیکی آلوپسی آندروژنتیک را از بین ببرند.

با این حال، اگر فرد دچار کمبود واقعی یک ماده مغذی مانند آهن یا برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی باشد، اصلاح کمبود می‌تواند به بهبود وضعیت مو کمک کند.

مصرف خودسرانه مکمل‌ها بدون تشخیص کمبود توصیه نمی‌شود؛ زیرا دریافت بیش از حد برخی مواد مغذی نیز ممکن است برای بدن مضر باشد و حتی در برخی شرایط با ریزش مو ارتباط داشته باشد.

آیا استرس باعث ریزش موی ارثی می‌شود؟

استرس به‌تنهایی علت اصلی آلوپسی آندروژنتیک محسوب نمی‌شود، اما استرس شدید یا طولانی‌مدت می‌تواند با انواع دیگری از ریزش مو مانند تلوژن افلوویوم ارتباط داشته باشد.

در برخی افراد، این نوع ریزش موی موقت ممکن است هم‌زمان با ریزش موی ارثی رخ دهد و باعث شود کاهش تراکم مو شدیدتر به نظر برسد.

به همین دلیل، اگر ریزش مو به‌صورت ناگهانی افزایش پیدا کرده است، نباید همه علائم را صرفاً به ژنتیک نسبت داد و بهتر است علت دقیق بررسی شود.

آیا تغذیه می‌تواند ریزش موی ارثی را درمان کند؟

داشتن یک رژیم غذایی متعادل برای سلامت کلی بدن و رشد طبیعی مو اهمیت دارد، اما تغذیه به‌تنهایی نمی‌تواند استعداد ژنتیکی به آلوپسی آندروژنتیک را از بین ببرد.

کمبود برخی مواد مغذی می‌تواند باعث انواع دیگری از ریزش مو شود یا وضعیت مو را بدتر کند. بنابراین تأمین پروتئین، آهن و سایر مواد مغذی مورد نیاز بدن اهمیت دارد.

با این حال، مصرف مکمل‌های غذایی بدون تشخیص کمبود راهکار مناسبی برای درمان ریزش موی ارثی نیست.

چگونه بفهمیم ریزش موی ما ارثی است؟

چند نشانه می‌توانند احتمال ریزش موی ارثی را افزایش دهند:

• وجود سابقه ریزش مو یا طاسی در خانواده
• پیشرفت تدریجی ریزش مو
• عقب رفتن خط رویش مو در مردان
• کم‌پشت شدن تاج سر در مردان
• پهن شدن فرق سر در زنان
• نازک شدن تدریجی تارهای مو

با این حال، تشخیص قطعی تنها بر اساس این علائم امکان‌پذیر نیست. اگر ریزش مو شدید، ناگهانی یا غیرمعمول است، بهتر است توسط متخصص پوست و مو بررسی شود.

چه زمانی برای ریزش موی ارثی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر متوجه کاهش تدریجی تراکم مو، عقب رفتن خط رویش یا نازک شدن تارهای مو شده‌اید، بهتر است تشخیص را به تأخیر نیندازید.

مراجعه زودهنگام می‌تواند به شناسایی علت ریزش مو و شروع به‌موقع درمان کمک کند.

همچنین اگر ریزش مو به‌صورت ناگهانی اتفاق افتاده، به شکل لکه‌ای ایجاد شده یا همراه با خارش، التهاب، درد یا تغییرات قابل توجه پوست سر است، بهتر است سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید؛ زیرا این علائم ممکن است با انواع دیگری از بیماری‌های مو و پوست سر مرتبط باشند.

آیا می‌توان از ریزش موی ارثی پیشگیری کرد؟

از آنجا که ریزش موی ارثی زمینه ژنتیکی دارد، نمی‌توان همیشه از ایجاد آن جلوگیری کرد.

با این حال، تشخیص زودهنگام و شروع درمان مناسب می‌تواند به کاهش سرعت پیشرفت و حفظ موهای موجود کمک کند.

همچنین مراقبت صحیح از مو، جلوگیری از آسیب‌های فیزیکی و شیمیایی و درمان مشکلات هم‌زمان پوست سر می‌تواند به حفظ ظاهر و سلامت مو کمک کند.

آیا ریزش موی ارثی برگشت‌پذیر است؟

میزان برگشت‌پذیری ریزش موی ارثی به مرحله بیماری و وضعیت فولیکول‌های مو بستگی دارد.

فولیکول‌هایی که هنوز فعال هستند اما موهای نازک‌تری تولید می‌کنند، ممکن است در صورت پاسخ مناسب به درمان بتوانند رشد بهتری داشته باشند.

در مقابل، فولیکول‌هایی که مدت طولانی دچار کوچک‌شدن شدید شده‌اند ممکن است پاسخ محدودتری به درمان داشته باشند.

به همین دلیل، تشخیص زودهنگام و آغاز درمان در مراحل اولیه اهمیت زیادی دارد.

تفاوت ریزش موی ارثی و ریزش موی ناشی از کمبود ویتامین چیست؟

ریزش موی ناشی از کمبود مواد مغذی معمولاً می‌تواند الگوی متفاوتی نسبت به آلوپسی آندروژنتیک داشته باشد.

در ریزش موی ارثی، الگوی مشخصی مانند عقب رفتن خط رویش یا کم‌پشتی تاج سر در مردان و کاهش تراکم قسمت مرکزی سر در زنان مشاهده می‌شود.

در مقابل، کمبود برخی مواد مغذی ممکن است باعث ریزش منتشر مو در قسمت‌های مختلف پوست سر شود.

البته تشخیص دقیق تنها بر اساس الگوی ریزش امکان‌پذیر نیست و در صورت نیاز باید آزمایش‌های لازم انجام شود.

جمع‌بندی؛ ریزش موی ارثی چیست و آیا قابل کنترل است؟

ریزش موی ارثی یا آلوپسی آندروژنتیک یکی از شایع‌ترین انواع ریزش مو در زنان و مردان است که در نتیجه ترکیبی از عوامل ژنتیکی و حساسیت فولیکول‌های مو به هورمون‌های آندروژنی ایجاد می‌شود.

در این وضعیت، فولیکول‌های حساس به مرور کوچک‌تر می‌شوند و تارهای مو نیز نازک‌تر و کوتاه‌تر می‌شوند. در مردان، عقب رفتن خط رویش و کم‌پشتی تاج سر و در زنان، کاهش تراکم مو در قسمت بالایی و پهن‌تر شدن فرق سر از نشانه‌های رایج آن هستند.

اگرچه نمی‌توان زمینه ژنتیکی این نوع ریزش مو را به‌طور کامل از بین برد، اما روش‌های درمانی مختلفی مانند ماینوکسیدیل و در برخی مردان فیناستراید می‌توانند به کنترل روند ریزش و حفظ مو کمک کنند. روش‌هایی مانند لیزر کم‌توان، PRP و کاشت مو نیز ممکن است برای برخی افراد و در شرایط خاص مورد بررسی قرار گیرند.

مهم‌ترین نکته این است که هر نوع ریزش مو را نباید به ژنتیک نسبت داد. تشخیص دقیق علت ریزش مو و شروع درمان در زمان مناسب می‌تواند نقش مهمی در حفظ تراکم مو و انتخاب بهترین روش درمانی داشته باشد.